რატომ სატაცური?!

სატაცური (ინგლისურად მას Asparagus ეწოდება) საქართველოში სულ რამდენიმე წლის წინ შემოვიდა. მგონი, მისი მოხმარება, ჩვენთან ფართოდ გავრცელებულ სხვა ბოსტნეულებთან შედარებით, ჯერ კიდევ ნაკლებ პოპულარულია. ამაში კი ბრალი სატაცურის ფასსაც შეიძლება დავდოთ, რომელიც მისი სტატუსის ადექვატურია - ტყუილად კი არ უწოდებენ მას “ბოსტნეულ-დელიკატესს”. ასე, რომ თუ დელიკატესის დაგემოვნება გსურთ, ჯიბეც სათანადოდ ეკიპირებული უნდა გქონდეთ, რას ვიზამთ.

თბილისში ძირითადად მწვანე შეფერილობის სატაცურს შევხვედრივარ - ასეთი ჯიში ძირითადად აშშ-ში და ბრიტანეთში იზრდება თურმე, ფრანგული წარმომავლობის იასამნისფერ-მელნისფერი შეფერილობისაა. თეთრ სატაცურს თუ წააწყდებით, არ გაგიკვირდეთ, უცნარად კი გამოიყურება, მაგრამ ესეც სატაცურია და ასეთი სახეობა ესპანეთსა და ჰოლანდიაში იზრდება.



გამოგიტყდებით და რაიმე განსაკუთრებული გემოთი ნამდვილად არ გამოირჩევა, ასე რომ “რაღაც სატაცური მომენატრა” მომენტს თქვენს ცხოვრებაში ტყუილად ნუ დაელოდებით. უბრალოდ, საყიდლებზე ყოფნისას მოკიდეთ ხელი და იყიდეთ. რატომ უნდა გვიყვარდეს სატაცური? ბანალურად რომ ვთქვათ, ძალიან სასარგებლოა. თუ დავკონკრეტდებით, გეტყვით, რომ ის დიდი რაოდენობით შეიცავს A და C ვიტამინს (რომლებიც ჩვენი სილამაზისთვის ფრიად მნიშვნელოვანი ვიტამინებია), კალიუმს, რკინას და კალცს.

სატაცურის შესაყვარებლად კიდევ ერთი მიზეზიც არსებობს: ის უმარტივესი მოსამზადებელია, თითქმის არც არავითარი შემზადება მას არ სჭირდება. ყიდულობთ, რეცხავთ, აჭრით უხეშ ბოლოებს და ის “თავდადებისთვის” მზადაა. სულ რაღაც 3-5 წუთი სჭირდება მოსახარშად, უფრო ჯანსაღ, ორთქლზე მომზადების მეთოდს თუ აირჩევთ, აქაც დაახლოებით 4-5 დაგჭირდებათ. ან კიდევ მოაყარეთ ცოტაოდენი მარილი და დაახლოებით 15 წუთით მოათავსეთ ზეითუნის ზეთით გაცხელებულ ტაფაზე. სურვილისამებრ ნებისმიერი ტიპის სოუსი შეგიძლიათ დაუმატოთ, მაგრამ სხვა ბოსტნეულთან ერთად გარნირად, მერწმუნეთ სოუზის გარეშეც კარგია.

მომდევნო პოსტამდე,

ანიკა